เด็กฉลาดกว่าที่คุณคิด: นี่คือวิธีที่พวกเขาจัดการกับผู้ใหญ่ที่โกรธเคือง

ทารกสามารถตัดสินได้อย่างรวดเร็วว่าผู้ใหญ่มีแนวโน้มที่จะโกรธหรือไม่ และผู้ใหญ่สามารถเจาะนกพิราบได้เร็วกว่าที่เราคิด

ทารกสรุปว่าผู้ใหญ่ทารกมักพูดถึงพฤติกรรมโกรธของผู้ใหญ่แม้ว่าบริบททางสังคมจะเปลี่ยนไป (ภาพ: Thinkstock)

เช่นเดียวกับที่เรามักแสดงความคิดเห็นอย่างรวดเร็วเกี่ยวกับบุคลิกของกันและกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพูดถึงลักษณะเชิงลบ เด็กทารกอายุ 15 เดือนก็สร้างภาพรวมที่คล้ายคลึงกันเกี่ยวกับผู้อื่นและพยายามเอาใจผู้ใหญ่ที่พวกเขาคิดว่ามีแนวโน้มที่จะโกรธ



อ่านเพิ่มเติม

  • ชาวอินเดียพิจารณาความเข้ากันได้ ความสนใจร่วมกันเป็นปัจจัยในการค้นหาคู่ชีวิต ผลสำรวจพบว่า
  • วันหัวใจโลก: ความสัมพันธ์ที่โรแมนติกส่งผลต่อสุขภาพหัวใจของคุณอย่างไร
  • ห้าวิธีในการรับรู้พฤติกรรมที่เป็นพิษในความสัมพันธ์ของคุณ
  • สามสัญญาณบ่งบอกว่ามีคนที่ดีสำหรับคุณและสามารถช่วยให้คุณเติบโตได้
  • เป็นไปได้ไหมที่จะจีบเมื่อคุณอยู่ในความสัมพันธ์?

การวิจัยของเราชี้ให้เห็นว่าเด็กทารกจะทำทุกวิถีทางเพื่อหลีกเลี่ยงการเป็นเป้าหมายของความโกรธ Betty Repacholi หัวหน้าทีมวิจัยจากมหาวิทยาลัยวอชิงตันกล่าว



ในวัยหนุ่มสาวนี้ พวกเขาได้หาวิธีที่จะอยู่อย่างปลอดภัยแล้ว เป็นการตอบสนองที่ชาญฉลาดและปรับตัวได้ Repacholi กล่าว



การศึกษาที่เกี่ยวข้องกับทารกมากกว่า 200 คนแสดงให้เห็นว่าทารกอายุ 15 เดือนสรุปพฤติกรรมโกรธของผู้ใหญ่แม้ว่าบริบททางสังคมจะเปลี่ยนไป

นักวิจัยต้องการดูว่าการแสดงให้ทารกเห็นความโกรธของผู้ใหญ่ที่ไม่คุ้นเคยต่อผู้ใหญ่อีกคนหนึ่งจะส่งผลต่อพฤติกรรมของทารกในสถานการณ์ใหม่อย่างไร เด็ก ๆ คิดไปเองหรือไม่ว่าการเผชิญหน้าเชิงลบในขั้นต้นจะเกิดขึ้นอีกครั้ง?



เราต้องการดูว่าทารกจะรักษาความโกรธที่พวกเขาเคยเห็นมาก่อนเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นครั้งเดียวหรือไม่หรือว่าพวกเขาเห็นว่าเป็นส่วนหนึ่งของตัวละครของบุคคลนั้น Reacholi กล่าว



การวิจัยของเราแสดงให้เห็นว่าเด็กทารกให้ความสนใจกับปฏิกิริยาทางอารมณ์ของผู้ใหญ่อย่างระมัดระวัง แอนดรูว์ เมลซ์อฟฟ์ ผู้เขียนร่วมการศึกษาจากมหาวิทยาลัยวอชิงตันกล่าว

ทารกมักตัดสินว่าผู้ใหญ่โกรธง่ายหรือไม่ พวกมันโตเต็มวัยเร็วกว่าที่เราคิด Meltzoff ชี้ให้เห็น



ผลการวิจัยได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร Developmental Psychology



เด็กทารกเป็น 'นักสืบอารมณ์' พวกเขาดูและฟังอารมณ์ของเรา จำได้ว่าเราทำอะไรในอดีต และใช้สิ่งนี้เพื่อทำนายว่าเราจะทำอะไรในอนาคต Meltzoff ตั้งข้อสังเกตว่าการแสดงครั้งแรกเหล่านี้คงอยู่นานแค่ไหนเป็นคำถามสำคัญ