ฉันเชื่อว่ามนุษย์จะไม่เพียงแค่อดทน แต่จะชนะ: William Faulkner

“เขาเป็นอมตะ ไม่ใช่เพราะเขาอยู่ตามลำพังท่ามกลางสิ่งมีชีวิต มีเสียงที่ไม่สิ้นสุด แต่เพราะเขามีวิญญาณ” เขากล่าวถึงมนุษยชาติ

เขาได้รับรางวัลโนเบลในปี 2492 (ที่มา: Wikimedia Commons)

วิลเลียม ฟอล์คเนอร์ นักเขียนที่ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมในปี 1949 ได้พูดถึงคุณธรรมและความชั่วร้าย การเรียนรู้และความไม่เรียนรู้ โศกนาฏกรรมของเราในวันนี้คือความกลัวทางกายภาพทั่วไปและเป็นสากลที่คงอยู่ได้นานจนถึงตอนนี้ที่เราสามารถรับได้ ไม่มีปัญหาของจิตวิญญาณอีกต่อไป มีแต่คำถาม เมื่อไหร่จะโดนทิ้ง? ด้วยเหตุนี้ ชายหนุ่มหรือหญิงที่เขียนวันนี้จึงลืมปัญหาหัวใจมนุษย์ที่ขัดแย้งกันเองซึ่งคนเดียวก็เขียนได้ดี เพราะมีเพียงเท่านั้นที่คุ้มค่าที่จะเขียนถึง คุ้มกับความทรมานและเหงื่อ

พระองค์ตรัสต่อไปว่า 'พระองค์ต้องสอนพระองค์เองว่าการกลัวสิ่งเลวร้ายที่สุด และสอนตัวเองว่า ลืมมันไปตลอดกาล ไม่เหลือที่ว่างในการประชุมเชิงปฏิบัติการของเขาสำหรับสิ่งใดนอกจากความจริงและความจริงของหัวใจ ความจริงสากลเก่าที่ขาดซึ่งเรื่องราวใด ๆ ที่ชั่วคราวและถึงวาระ – ความรัก เกียรติ ความสงสาร ความเย่อหยิ่งและความเห็นอกเห็นใจ และการเสียสละ จนกว่าเขาจะทำเช่นนั้น เขาทำงานภายใต้คำสาป…จนกว่าเขาจะเรียนรู้สิ่งเหล่านี้ เขาจะเขียนราวกับว่าเขายืนอยู่ท่ามกลางและเฝ้าดูจุดจบของมนุษย์ ฉันปฏิเสธที่จะยอมรับจุดจบของมนุษย์

เขาปิดท้ายด้วยความหวัง ฉันเชื่อว่ามนุษย์จะไม่เพียงแค่อดทน แต่จะชนะ เขาเป็นอมตะ ไม่ใช่เพราะเขาอยู่ตามลำพังท่ามกลางสิ่งมีชีวิตที่มีเสียงที่ไม่สิ้นสุด แต่เพราะเขามีจิตวิญญาณ วิญญาณที่มีความเห็นอกเห็นใจ การเสียสละ และความอดทน กวี นักเขียน มีหน้าที่เขียนเกี่ยวกับสิ่งเหล่านี้