ใครเป็นผู้รับผิดชอบต่อ 'รัฐ' ที่เราอยู่? (ที่มา: รูปภาพ Thinkstock) กรรมเป็นเจ้านายสูงสุด มิใช่ปราชญ์
หนอนผีเสื้อ สีเขียว แถบสีดำ จุดสีเหลือง
- ภัควัดคีตา
มีความเหลื่อมล้ำอยู่รอบตัวเรา – ความเหลื่อมล้ำในแง่ของสภาพสังคม เศรษฐกิจ กำเนิด ร่างกายและจิตใจ การได้เกิดมาและอยู่กับมันดูเหมือนเป็นข้อตกลงที่ไม่ยุติธรรมในชีวิต
และตามธรรมชาติของมนุษย์ เรามองหาใครสักคนที่จะตำหนิ 'สถานะ' ที่เราเป็นอยู่ เหยื่อที่เห็นได้ชัดคือพ่อแม่ของเรา แต่เมื่อมองไปรอบๆ เราพบว่ามีคน (เด็กกำพร้า) ที่ไม่มีแม้กระทั่ง พ่อแม่ของพวกเขาที่อยู่รอบตัวพวกเขาเพื่อตำหนิติเตียน
ดังนั้นความผิดอยู่ที่ไหน? ใครเป็นผู้รับผิดชอบต่อ 'รัฐ' ที่เราอยู่?
คำตอบของความไม่เท่าเทียมกันทั้งหมดที่เรามีอยู่รอบตัวเรานั้นอยู่ใน 'ทฤษฎีแห่งกรรม'
ชื่อต้นปาล์มชนิดต่างๆ
กรรมซึ่งหมายถึง 'การกระทำ' คือการเล่นของพลังงาน พลังงานนี้ทำงานบนหลักการ ซึ่งส่วนใหญ่พูดง่ายๆ ก็คือ - 'เมื่อคุณหว่าน คุณก็จะเก็บเกี่ยวอย่างนั้น' เป็นธรรมชาติของพลังงานที่เมื่อปล่อยออกมาจะกลายเป็น 'สาเหตุ'; และเช่นเดียวกันเมื่อพลังงานนั้นกลับมา มันจะกลายเป็น 'ผล' เหตุและผลปรากฏการณ์นี้เรียกอีกอย่างว่ากลุ่มอาการกรรม ดังนั้น การกระทำทั้งหมดที่เรากระทำ (เหตุ) จะต้องกลับมาหาเราในรูปของผลที่ตามมา (ผล) เพราะ 'เหตุคือผลที่ซ่อนเร้นและผลคือสาเหตุเปิดเผย'
ต้นสนประเภทต่างๆ
ดังนั้น การกระทำที่เราทำในช่วงชีวิตของเรา (สาเหตุ) กลับมาสู่ความเป็นจริงในปัจจุบันของเราในรูปแบบของบุคคล สถานการณ์ และสิ่งต่าง ๆ (ผล) กล่าวคือเราต้องรับผิดชอบต่อ 'รัฐ' ที่เราเป็นอยู่ ตลอดชีวิตของเรา เจ้าชายหรือยาจก เราเป็นต้นเหตุ เราหว่านแล้วจะต้องเก็บเกี่ยว
อย่างไรก็ตาม เป็นไปไม่ได้ที่เราจะเก็บเกี่ยวทั้งหมดที่เราได้หว่านไว้ในช่วงชีวิตเดียว การกระทำของเราสามารถจัดกลุ่มและจำแนกได้ดังนี้
1. กรรม Sanchita- กรรมนี้เป็นผลรวมของการกระทำทั้งหมดของเรา 'กองรวมกัน'
2. กรรมกรรม- กรรมนี้เป็นกรรมส่วนหนึ่งของสันชิตา (กองรวมกัน) ซึ่งจัดสรรให้เรามีประสบการณ์ในช่วงชีวิตหนึ่งโดยเฉพาะ ส่วนนี้ที่ 'เคลื่อนไหว' ก็เป็นสิ่งที่เราเรียกว่า 'โชคชะตา' หรือ 'โชคชะตา'
3. กรรมกริยาหรือกรรม 'กำลังสร้าง' ในปัจจุบันโดยใช้เจตจำนงเสรีของเรา นี่อาจเป็นกรรมที่สำคัญที่สุดเพราะมันทำให้เราสร้างชะตากรรมในอนาคตได้
4. กรรมอากามิ- เป็นกรรมที่สร้างขึ้นโดยใช้เจตจำนงเสรีของเรา เป็นที่รู้จักกันว่าเป็นกรรม 'การมาถึง'
ปัญญาอยู่ในการสร้างสันติภาพกับ 'พรหมลิขิต' ของเรา (กรรมพระพรหม) และใช้เจตจำนงเสรีของเรา (กรรมกฤษณา) เพื่อสร้างชะตากรรมในอนาคตของเรา (อากามิกรรม) นั่นคือความมหัศจรรย์ของการกระทำของเรา