บทวิจารณ์หนังสือ: มันคือความผิดพลาดในดินแดนของเรา

นวนิยายของ Perumal Murugan เกี่ยวกับความรักท่ามกลางความเกลียดชังทางวรรณะทำให้เกิดภาพที่น่าสะพรึงกลัวของการแพ้

Perumal Murugan และหนังสือของเขา Pyre

หนังสือ: Pyre
ผู้เขียน: เปรม มุรุกัน
แปลจากภาษาทมิฬโดย อนิรุทธาน วสุเทวัญ
สำนักพิมพ์: ฮามิช แฮมิลตัน
หน้า: 270
ราคา: Rs 399

ร้อยแก้วนั้นเรียบง่ายและเบาบางอย่างหลอกลวง ทว่ามันก็ส่งผลกระทบต่อคุณอย่างแรง เช่น แสงอาทิตย์ที่แผดเผา ดินที่แห้งผาก หิน และพุ่มไม้หนามที่มีหนาม สถานที่ที่สมบูรณ์แบบในประเพณีวรรณกรรมทมิฬที่แท้จริงของกวีจากยุค Sangam เป็นภูมิทัศน์ที่เป็นสัญลักษณ์ของธรรมชาติของมนุษย์

ผลไม้และผักรสเปรี้ยวคืออะไร

Perumal Murugan นักเขียนชาวทมิฬ กวีและนักวิชาการ รู้วิธีจัดการกับภาพอันเชี่ยวชาญและอารมณ์ของมนุษย์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเขาเจาะลึกเข้าไปในพื้นที่ทางอารมณ์ของตัวละครผู้หญิงของเขา ไม่ว่าจะเป็นแม่สามีที่หยาบคายหรือไม่มีใครรัก หรือเจ้าสาวคนใหม่ที่งุนงงเหมือนนกกระจอกและอ่อนนุ่ม

นวนิยายทมิฬของ Murugan Pookkuzi แปลเป็นภาษาอังกฤษ (Pyre) โดย Aniruddhan Vasudevan นำเสนอความแตกต่างที่ละเอียดอ่อนในรูปแบบที่น่าตื่นตาตื่นใจและน่าดึงดูด ต้องเป็นงานที่ท้าทายในการแปลภาษาถิ่นของ Kongu เป็นภาษาอังกฤษ โชคดีที่ Vasudevan ไม่ได้แปลตามตัวอักษรสำนวน ซึ่งจะทำให้การเล่าเรื่องที่นุ่มนวลเสียเปล่าไป ในขณะที่ยังคงรักษาสีสันของภูมิภาคและน้ำเสียงที่ไพเราะของร้อยแก้วดั้งเดิมไว้ เป็นการแปลที่ละเอียดอ่อนซึ่งทำด้วยความเอาใจใส่อย่างยิ่ง ไม่มีคำใดที่เหน็บแนมและการเล่าเรื่องที่ถักทอแนบแน่นไปกว่านี้แล้ว (ต้นฉบับลากอยู่ตรงกลางและซ้ำซาก) มีคนสงสัยว่าทำไมชื่อผู้แปลไม่อยู่บนหน้าปก

สิ่งที่อาศัยอยู่ในป่าฝนเขตร้อน

มันเป็นเรื่องราวหลอนของความรักและความสิ้นหวัง อคติทางสังคมที่มีพลังทำลายล้างได้ จากไฟแห่งความเกลียดชังที่เผาผลาญชุมชน ความภาคภูมิใจของวรรณะและพลังที่ยืดหยุ่นซึ่งรู้สึกว่ายืนยันชีวิตแม้ว่าจะไม่มีอะไรให้อวด ของความรักไร้เดียงสาที่ไม่เข้าใจไฟที่ลุกลาม

Pyre เป็นเรื่องราวความรักของ Saroja และ Kumaresan ที่มีวรรณะต่างกัน มูรูกันระมัดระวังที่จะไม่พูดถึงวรรณะเฉพาะที่เป็นของพวกมัน สโรชาเป็นสาวเมืองกรุง เป็นเด็กกำพร้า เลี้ยงดูด้วยความรักจากพ่อและพี่ชาย Kumaresan จากหมู่บ้านที่อยู่ห่างไกลออกไปในเมืองเพื่อหางานทำและหาที่พักพิงในอาคาร Saroja อาศัยอยู่ พวกเขาตกหลุมรักกัน เรื่องราวความรักที่ถักทอระหว่างบทก็เหมือนเพลงเงียบ

พวกเขาหนี แต่งงานด้วยความช่วยเหลือจากเพื่อน และคุมะเรซังพาเธอไปที่หมู่บ้านห่างไกลของเขา ความสัมพันธ์ในครอบครัวเป็นสิ่งสำคัญมากสำหรับเขา และเขารู้ว่าชุมชนในหมู่บ้านจะไม่เห็นด้วยกับการแต่งงานระหว่างวรรณะ แต่เขาเชื่อว่าเมื่อแม่ของเขาและคนอื่นๆ ได้เห็นสโรชาคนสวยที่มีผิวขาวแล้ว ทุกอย่างก็จะดีเอง

อย่างไรก็ตาม เขาตกตะลึง และสโรชาก็หวาดกลัวเมื่อต้องเผชิญหน้ากับแม่และครอบครัวที่เดือดดาลด้วยความโกรธแค้นต่อการละเมิดความเชื่อครั้งนี้ มันไม่ใช่ความโกรธธรรมดา คำพูดถุยเหมือนไฟ การทารุณกรรมที่ถูกกระทบกระเทือนทางร่างกายทำให้เสียมนุษยธรรม ทำไมคุมาเรซังถึงพาเธอไปที่นั่น? เรื่องราวส่วนใหญ่เผยผ่านมุมมองของสโรชา ผืนดินที่แห้งแล้งและแผดเผาอันกว้างใหญ่ ภาษาเย้ยหยันของผู้หญิง และมารายี แม่บุญธรรมที่พูดคุยกับแพะ สุนัข และท้องฟ้าอย่างต่อเนื่อง ทำให้เธอสับสน บทพูดคนเดียวของ Marayi เป็นการคร่ำครวญที่เธอร้องเพลงเป็นความอาลัย ราวกับว่าลูกชายของเธอเสียชีวิต

วิธีการปลูกยูคาลิปตัสเงินดอลล่าร์

เธอมีจริงหรือเปล่า สโรชาสงสัย เธอกลัวถึงแก่น เป็นเรื่องราวของสโรชา เธอดิ้นรนเพื่อรับมือกับสภาพแวดล้อมที่ปฏิเสธเธอ เธอผู้เพ้อฝัน ยึดมั่นทุกคำรับรองจากคุมาเรซัง โดยเชื่อว่าวันที่ดีกว่าจะมาถึง Kumaresan เป็นที่รักและใจดี แต่รู้สึกหมดหนทางกับความไร้เหตุผลของผู้คนของเขา การแต่งงานกับผู้หญิงที่ฉันรักถือเป็นอาชญากรรมหรือไม่? เขาถามแม่ของเขาหลังจากเงียบไปหลายวัน ยิ่งทำให้เธอโกรธมากขึ้นไปอีก ผู้หญิงที่เป็นม่ายเมื่ออายุ 20 ปี และยังคงประพฤติตนอย่างไม่มีที่ติ

ให้เกียรติการสังหารในรัฐทมิฬนาฑู ดินแดนที่เห็นการเคลื่อนไหวที่ไม่ซ้ำกับลำดับชั้นวรรณะได้ปรากฏให้เห็นมากขึ้นกว่าเดิม โดยการทำให้เราใกล้ชิดกับชีวิตของ Saroja และ Kumaresan กับแผ่นดินและภาษาของความเชื่อและอคติ ความเกลียดชังและความโหดร้าย Murugan ดูเหมือนจะพยายามสลัดเราออกจากความชา เขาทำให้เรามองเห็นภาพที่น่าสะพรึงกลัวของการแพ้ จะหลอกหลอนนักอ่านไปอีกนาน